സ്നേഹപ്പശ

ഭഗ്നസ്വപ്നങ്ങൾ അരുളിയ
തപ്തനിശ്വാസങ്ങൾക്കിടെ
കാലത്തിനകത്ത് കാത്തുവെച്ച
സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു തുളളി
എന്നെ തേടി വന്നിരിക്കുന്നു...

അപരിചിതമാം വഴിയരികെ
അറിയാതെ പുലർന്ന്
ഹൃദയത്തെ പുണരുന്നതിൻ
വശ്യമനോഹരസൗഹൃദം.

കേവല ദേഹങ്ങളകലെയെങ്കിലും
അണമുറിയാതെയെന്നെന്നും
മനസ്സരികെ വന്ന് പൂക്കുന്നു
സ്നേഹത്തിൻ അപാരവൃക്ഷം.

അതിൻ തണൽ തേടിക്കുതിക്കുന്നു,
കൊതിക്കുന്നുണ്ടെൻ ഹൃത്തടം
അരികത്തറിയണമാ സ്നേഹത്തിൻ
തപം പെയ്യും മോഹനസാമ്രാജ്യം!

പകലുറക്കം

ഉച്ഛാശ്വസത്തില്‍
ഒരു കര്‍മരഹിതന്റെ
ശവം നാറുന്നു.

ആലസ്യത്തിന്റെ
കാറ്റില്‍ എവിടെയോ
അത് ഒളിക്കുന്നു.

പകല്‍ കാണാന്‍ വന്ന
സ്വപ്നം
എന്തോ കണ്ട്
ഭയന്ന് മടങ്ങുന്നു.

സ്വപ്നനനഷ്ടത്തിന്റെ
പൊടിഞ്ഞ കാഴ്ചകള്‍
ഇരുള്‍ വിഴുങ്ങുന്നു.

തിക്തം

അനുസരണയില്ലാത്തവന്റെ
മൃതശരീരം
പുഴയെ വരിച്ച്
ജലരവങ്ങൾക്ക്
കാതോർത്ത്
ഊളിയിടുന്നതുപോലെ
എന്റെ രാത്രികൾ!

ലക്കില്ലാത്തവൻ
തൊടുത്ത പട്ടം
നൂൽബന്ധമില്ലാതെ
കാറ്റിന്റെ
താളത്തിനൊത്ത്
തുളളുന്നതെൻ
പകലുകൾ!

പക

പക

എന്തോ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ ഓടിയെത്തിയത്. ചേച്ചി കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കോലായയിൽ നിന്നാണ് ശബ്ദം. ഓടിച്ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ചേച്ചി പേടിച്ച് നിലവിളിക്കുകയാണ്. ഇടക്ക് ഒരുഭാഗത്തേക്ക് കൈ ചൂണ്ടുന്നുമുണ്ട്. നോക്കുമ്പോഴുണ്ട് അച്ചൻ ബോംബെയിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന  കളിപ്പാട്ടമായ ട്രെയിൻ പൊട്ടിത്തകർന്ന് കിടക്കുകയാണ്. ചേച്ചിക്ക് സമാധാനമായിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതി, ചിതറിയ കഷ്ണങ്ങൾ പൊറുക്കിക്കൂട്ടാൻ തുടങ്ങി. എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഇണക്കിയെടുക്കാനാകുമോ എന്നാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ.
ശബ്ദം കേട്ട് എവിടെ നിന്നോ അച്ചനും പിറകെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വന്ന് നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത്, ചേച്ചി ഞാൻ കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ചൂണ്ടുകയും കരയുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.
അച്ചന് ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല, എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് ആഞ്ഞുവലിച്ച് തളളിമാറ്റി അലറി: നശിപ്പിച്ചോടാ നീ...!

ആട്ടുമ്പൂട്ട

സ്നേഹത്തിന്റെ അപ്പമൊരുക്കി എന്നും വിളിക്കും ആട്ടുമ്പൂട്ട. പാത്തുംബീവിത്താ എന്ന് ഉമ്മ പലവട്ടം പറഞ്ഞുതന്നിട്ടും വഴങ്ങാതിരുന്ന എന്റ്റെ നാവ് സ്വയം സ്വീകരിച്ചതാണ് ആട്ടുമ്പൂട്ടയെന്ന വിളിപ്പേർ.

രുചികരമായ ഭക്ഷണമൊരുക്കി സ്നേഹത്തിന്റെ ശാസനയോടെ തീറ്റിയിരുന്നു അവര്‍. കുലീനയായ അവർ ഉമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് എന്നെയും ഇത്തയെയും‍ ഇത്രമാത്രം പരിഗണിച്ചതെന്ന് അന്നും പിന്നീടും എനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട്.

വല്ലാതെ ഉറച്ച അയല്‍‌പക്ക‍ബന്ധമായി അത് വളരുകയും ചെയ്തു. സ്വന്തം ബന്ധുക്കളെക്കാൾ വളർന്ന ബന്ധം...

കഥയിലേക്ക് വരാം. മെടയാത്ത ഓലകൊണ്ടുളള വേലികൾ വ്യാപകമായിരുന്ന കാലമാണത്. ആട്ടുമ്പൂട്ടയുടെ വീടിന് ചുറ്റിലും ഇതുപോലെ വേലിയുണ്ട്.

ഒരിക്കൽ ആട്ടുമ്പൂട്ടയുടെ വീടിന്റെ മുൻ വശത്തെ കോലായിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ഞാൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു: ആട്ടുമ്പൂട്ടാ....

വിളികേട്ട് ആട്ടുമ്പൂട്ട ഓടിയെത്തി,‍ എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു. (മുൻ വശത്തെ വേലിയുടെ വിടവിലൂടെ ഒരു ചാത്തന്‍ കോഴി വരുന്നത് കണ്ടതാണ് കാര്യം!) ഞാന്‍ പക്ഷെ ആട്ടുമ്പൂട്ടയോട് പറഞ്ഞത് ഇങ്ങിനെയാണ്: ആട്ടുമ്പൂട്ടാ ആട്ടങ്കോഴി ഊട്ടേക്കൂടെ വര്‌ണ്‌ട്ടാ....!

ഗാസ

കരയുന്നിതേ ഞങ്ങള്‍ക്കു നിങ്ങള-
ക്കരയില്‍ തീനാമ്പുകള്‍ ചൂഴവെ
ഞങ്ങള്‍ പൊഴിയും കണ്ണുനീര്‍ ബലിയല്ല
കുഞ്ഞുമക്കളോടനുതാപമല്ല,
തീനാവുകള്‍ക്കപ്പുറം പുതുപുലരി
കിനാവിലെഴുതും വിശ്വാസദാര്‍ഢ്യമേ.

പകലിരവുകളീ ചെറുചിന്തില്‍
നിദ്രകള്‍ വെടിഞ്ഞ് നില്‍ക്കവെ
ആ മതിലിടുക്കതിലുദ്വേഗവേളകള്‍
ദിനചര്യയായ് നീറിക്കഴിയവെ
ഞങ്ങള്‍ തേടുമുദാത്തലക്ഷ്യം
തീതുപ്പി മുടക്കിയാരുവന്നാലും
കനലിലെരിയാത്ത കരളുറപ്പിന്റെ
മിഴിപറത്തിയരിഞ്ഞു വീഴ്ത്തിടും.

വാവിട്ടുകരയുന്ന പുലരികളുരിയാടി:
ഭീരുത്വമാര്‍ന്നൊരക്രമിസംഘമേ
മരണത്തെ ഞങ്ങക്കു പേടിയില്ല
കൂടെപ്പിറന്നവരുണ്ണികളരുമക-
ളുറ്റവര്‍ വേര്‍പെടും നൊമ്പരം മാത്രം.